0031 (0) 6 12 4000 40 info@cunerus.nl

Ik vergezel mijn vrouw op één van haar gidsbegeleidingen. Een groepje klanten, door haar begeleid, gevraagd of ik deze dag foto’s wil maken. Dat doe ik graag, omdat het mijn vak is en omdat Sint Petersburg een fotogenieke stad is. We bezoeken vandaag de Kazankathedraal en de Peter en Paulvesting. Voordat we daarnaar toegaan lopen we over de drukke Nevskii prospekt. Het verkeer raast langs met veel lawaai. Auto’s claxonneren. Over de brede trottoirs bewegen talloze mensen. De gasten hebben moeite de gids te verstaan. We belanden bij café Singer tegenover de Kazankathedraal. Een rustige plek om een kop koffie te drinken. Terwijl wij van het uitzicht genieten komt het gesprek op Rusland en het Russische leven. Ik vertel dat ik hier al zo’n 8 jaar kom. Dat ik het Russische leven bijzonder waardeer. Wat is dan kenmerkend voor het Russische leven? Ik heb daar niet direct een antwoord op.

De koffie is op en we steken over. De Kazankathedraal is monumentaal. Een kopie van de Sint Pieter in Rome. Pilaren in een boog met daarop een piramidevormig dak. Binnen mag niet worden gefotografeerd. Ik kan de sfeer kan ondergaan, zonder dat ik bezig ben. De vrouwen doen een hoofddoek om. Eenmaal door de grote deur dooft het geluid van buiten. Koorzang golft mij tegemoet. Zuiver gezongen koralen. Het koor staat opgesteld hoog op het balkon. Op mij dalen de klanken neer. De sfeer slaat op mijn hart. Als het koor stilhoudt klinkt de sonore stem van de priester. Hij zingt een gebed. Af en toe klinkt een bel. Mensen lopen binnen en gaan. Toeristen, kerkgangers. In een ander gedeelte van de kerk staat een priester bij een doopvont. Ervoor staat een rij wachtenden, vooral vrouwen. Vooraan stapt een jong meisje naar voren. Hoofddoek om, maar met een erg korte rok. Als ze bukt om haar hoofd te laten besprenkelen komen haar bovenbenen bloot. De priester sluit de ceremonie af met een korte bede. De volgende kan komen. Intussen zingt het koor.

We verlaten de Kazan en verplaatsen ons ondergronds naar de Peter en Paulvesting. De oudste plek van Sint Petersburg. We betreden de Kathedraal, waar de tsaren van de familie Romanov liggen begraven. Hier ligt de macht tot 1910 . Er mag gefotografeerd worden. Het levert prachtige beelden op. Als we naar de uitgang lopen opent er een grote deur. Er komen mensen uit die stil en onder de indruk lijken. Wij worden uitgenodigd om naar binnen te stappen.

Als de deuren gesloten zijn treden er vijf mannen in monnikskleding naar voren. Na een korte inleiding zingt één van de monniken een toon. De anderen doen dit ook. Iedere monnik zijn eigen toon. Dan starten ze een meerstemmig lied. Waarschijnlijk religieus, zeker klassiek. Na een paar strofen, schieten de tranen me in de ogen. Zuiver vijfstemmig gezongen. Het snijdt door mijn ziel. Ik maak dit in Rusland vaker mee. Zuiverheid, die mijn ziel weet te raken. Het mag een land zijn dat door en door corrupt is. Een land waar een mensenleven nauwelijks telt. Een land waar de waanzin regeert. Het is ook een land waar de religie diepgeworteld is. Waar men in zang en dans de kern opzoekt.

Onder de indruk verlaten wij de ruimte. Buiten speelt het carillon. Ik spreek een van de mensen uit de groep aan. Hij is geraakt door het optreden van zonet. Dit is het echte Rusland. Dieper kun je niet gaan. Die rare verstrengeling van waanzin en religie, Zonder het één is het ander niet te ervaren. Wie het aandurft is een echte Rus. Anderen streven ernaar, maar bereiken het niet.