0031 (0) 6 12 4000 40 info@cunerus.nl

Wij bezoeken een vriend van ons: Evgeny Lumonosov. Zijn vrouw werkt. We komen onverwacht. Hij verontschuldigd zich, want hij moet even snel langs zijn moeder. Daarna heeft hij tijd voor ons. We kunnen met hem meegaan of op hem wachten. Wij besluiten mee te gaan. Mijn vrouw kent zijn moeder vrij goed. Ik ben natuurlijk nieuwsgierig naar hoe ze leeft.

Evgeny heeft sleutels van de flat. Sinds een jaar is zijn moeder achteruit gegaan. Ze is aan het dementeren. Het proces gaat langzaam. Dat maakt het ingewikkeld. Ze heeft iedere dag zorg nodig, want ze eet niet meer en verzorgt zichzelf slecht. Omdat Evgeny en zijn vrouw allebei werken was dat een onmogelijke opgave. Ze hadden haar naar een privé verzorgingstehuis kunnen brengen, maar daar protesteerde zijn moeder heftig tegen. Ze dreigde zelfs zichzelf wat aan te doen, als ze uit haar huis zouden halen. Haar thuis, waar ze al zestig woonde. Daarbij komt: de kosten van een privé verzorgingstehuis zijn hier ook niet gering.

Binnen zie ik een oude vrouw. Ik geef haar een hand en ze begroet me in het Russisch. Ze spreekt geen woord buitenlands. Onze dialoog blijft kort. Er loopt een andere vrouw rond: Sveta. Evgeny legt uit, dat ze haar hebben ingehuurd via een zorgbemiddelingsbureau. Het bureau vrouwen voor thuis, die schoonmaken, boodschappen doen, wassen en de persoon in kwestie gezelschap houden.

We krijgen thee en koffie aangeboden. Alles ziet er keurig schoon uit. Sveta zorgt voor de koffie en serveert daar zelfgebakken Russisch gebak bij. De moeder van Evgeny ziet het goedkeurend aan. Ze maakt een tevreden indruk. Ik zeg dat tegen hem. Hij vertelt, dat het allemaal niet zonder slag of stoot is gegaan. In het begin had zijn moeder grote problemen met een vreemde vrouw in huis. Hij moest een paar keer ingrijpen, omdat Sveta door zijn moeder botweg het huis uit werd gestuurd. Pas toen hij dreigde haar naar een verzorgingstehuis te sturen draaide ze bij. Het was kiezen voor de minst slechte van de twee mogelijkheden. Intussen kunnen de vrouwen het goed met elkaar vinden.

We gaan een stukje wandelen in het park vlakbij. De moeder van Evgeny staat al aangekleed bij de voordeur. Ze heeft er zin in. In het park, een groen gebied tussen de flats heeft de gemeente speeltoestellen voor kinderen geplaatst. De ondergrond bestaat uit rubber tegels. Het geheel wordt goed onderhouden, want ja, aansprakelijkheid in Rusland kan je veel geld kosten. Bij de bankjes scharrelen duiven rond. Grote uit de kluiten gewassen vogels, dik in de veren vanwege de hier heersende wintertemperaturen tot minus 25 graden. Als we gaan zitten vliegen ze op ons af. Mensen op bankjes betekent meestal: brood. Verder in het park moeders met kinderwagens, moeders met kinderen, fietsers en wandelaars. De zon schijnt. Het is zo’n twintig graden. Rust alom.

Weer terug wordt er een wodkaatje geschonken. Het wordt er nog gezelliger op. Bij de wodka haring in het zuur. De smaak verschilt sterk van de Nederlandse haring. Dat komt omdat ze na de vangst een ander procedé ondergaan. Ze smaken er niet minder om. Evgeny vertelt, dat de ingehuurde hulp, 1000 roebel per dag kost. Dat voor vijf dagen in de week is 20.000 roebel per maand. Omgerekend is dat zo’n 330 euro. Iedere bejaarde in Rusland krijgt zo’n 200 euro per maand. Er moet dus zo’n 130 euro worden bijbetaald. Plus nog eens de kosten van de boodschappen. Gelukkig heeft zijn moeder nog wat spaarcentjes. Maar anders zouden hij en zijn vrouw dat met hun gezamenlijke inkomen van 1000 euro per maand moeten opbrengen.