0031 (0) 6 12 4000 40 info@cunerus.nl

De Neva ligt er glimmend bij. Het is één van die dagen, dat de bewolking dun is, waardoor de wereld in een diffuus licht is ondergedompeld. Prima fotografie weer noem ik het. Ik ben met mijn vrouw op weg naar een beroemd schip. Op 24 oktober 1917 (toenmalige Russische kalender) werd hier het startsein gegeven voor de Russische revolutie. Een revolutie die een eind maakte aan het tsarenregime. Zij vormde het begin van het communistische tijdperk in Rusland: de Sovjet Unie. Het gaat om cruiser Aurora, die op plek, waar ze 100 jaar geleden voor anker lag.

Vanaf het schip naar de kade ligt een loopplank. Beneden staan twee slechtweer gebouwtjes en is een draaipoortje geconstrueerd. Op de loopplank in het midden is een scheiding. Naar boven rechts, naar beneden links. Waag het niet deze regel te doorbreken. Je wordt nog net niet gekielhaald. Eenmaal boven op het dek van de cruiser is het allemaal gepantserd staal. Grote kanonnen. Hun lopen dreigend naar de oevers gericht. Op de voorplecht staat een groot kanon met de loop naar voren. Met dit kanon werd het startschot van de revolutie werd gegeven. De loop van dit kanon heeft de loop van de wereldgeschiedenis doen kantelen. 70 jaar koude oorlog was het gevolg. Mensen aan weerszijden van een ideologische muur. Angst voor elkaar. Angst voor elkaars ideeën. Inmiddels ben ik met de vijand getrouwd. Is er ontspanning, omdat de ene ideologie: het kapitalisme. De andere: het communisme omver heeft weten te kegelen.

We krijgen een Engelstalige rondleiding. Een bevlogen oude vrouw vertelt feiten en anekdotes over de geschiedenis van dit schip. We gaan benedendeks, waar multimedia presentaties haar verhalen ondersteunen. Veel Russen onder haar toehoorders. Geschiedenis is voor Russen één van de belangrijkste vakken op school. De belangstelling is er van nature. Rusland is een land van tradities. Die worden gekoesterd en in stand gehouden. Door de patrijspoorten zie ik het verkeer over de oevers van de Neva stilstaan. Er staan daar altijd files. Een van de zegeningen van het kapitalisme. Kleine kinderen zijn er in ons gezelschap. Moeders maken met hun iPhone foto’s van hun kinderen bij de kanonnen, of bij de reling. Bij het kanon op de voorplecht worden veel selfies gemaakt.

Op de kade stoppen twee touringcars. Als de deuren geopend worden golven er 100 Chinezen naar buiten, die even later de loopplank opstormen. De links-rechts regel wordt genegeerd. Ik verwacht dat de security hun wapens zullen trekken, maar dat valt reuze mee. Eenmaal boven op het dek, worden snelle foto’s geschoten. De meeste hebben hun telefoon op een lange stick. Ze bewegen zich als ridders – hun lansen vooruit- over en door de cruiser Aurora. Een Chinese gids probeert enige orde te houden, maar ziet dat zijn schreeuwen geen effect heeft.

Plotseling klinkt er een kanonschot. Revolutie, denk ik. Precies 100 jaar later komt het volk dan toch in opstand tegen de huidige machthebbers, die zich zo langzamerhand als tsaren gedragen. Ik kijk naar de oevers. Van die kant zal het gevaar niet komen. Het verkeer rijdt nu stapvoets, beslist geen revolutie tempo. Geen rook, geen knallen. Niets wijst op chaos en geweld.

Het is twaalf uur. Wat wij hoorden, is het kanon van de Peter en Paulus vesting vlak in de buurt. Ook een traditie die stamt uit de tijd van Peter de Grote, toen de mensen nog geen horloges hadden. Hij gaf het bevel, om iedere dag om twaalf uur het kanon op de vesting muur een schot te laten lossen, zodat de mensen wisten, het middag was. Dat kanonschot klinkt tot op de dag van vandaag.