0031 (0) 6 12 4000 40 info@cunerus.nl

Afwassen is niet mijn favoriete hobby. Ik maak er een behoorlijke bende van. Gebruik grote hoeveelheden water om de zeepsopresten van het vaatwerk te spoelen. Toch geef ik me over aan deze taak. Krijg er zelfs plezier in. Ik ben dan ook verbaasd, als mijn vrouw op me toestapt en zegt: laat mij dat maar doen. Ik zeg haar oprecht, dat ik het met plezier doe, maar ze houdt voet bij stuk.

“Je maakt de boel zo nat. In Rusland zeggen we dan, dat je een alcoholist wordt. Dat wil ik niet”. Ik ben verbaasd. Mag graag een wodkaatje drinken, maar weet er op tijd mee te stoppen. Het moet leuk blijven. “Zal ik het dan met minder water proberen?” “Nee, nu is dat niet meer mogelijk. Ik maak het af”.

Schuldbewust ga ik erbij zitten. Kijk onwillekeurig naar de fles wodka, die boven op een van de keukenkastjes staat. Zou er best eentje lusten. Lijkt me geen goed plan onder deze omstandigheden.

De volgende dag staan we op het punt de deur uit te stappen. We hebben veel te doen. Een druk programma. Mijn vrouw roept plotseling: “Ik krijg veel mannen”.

Ik roep terug: “Je hebt er toch al één?” “Neen, kijk maar”. Ze staat voor de spiegel en bekijkt haar neus. Ze wijst op het puntje waar een minuscuul klein puistje zit. “Als iemand een pukkeltje op zijn neus krijgt, betekent, dat veel mannen”. Zo heb ik het nog nooit bekeken. Ook weleens een puistje op mijn neus gehad. Vooral in mijn pubertijd, maar nooit te maken gehad met een overdosis aan vrouwen. Of geldt dit alleen voor een puistje op een vrouwenneus? Dat moet toch te verklaren zijn?

Ik denk er verder niet meer over na. Het zijn volkswijsheden, waar de Rus in gelooft. Soms naar handelt. Vrouwen hebben dat sterker dan mannen. Er zijn talloze voorbeelden. Van de bekende zwarte kat, die voor jou de weg oversteekt, tot een natte afwas. Van het morsen van suiker, tot het niet mogen fluiten in huis. Als je er letterlijk naar gaat leven, is het leven niet te doen.

’s Middags enige ontspanning. We gaan naar de Banja. Het luie zweet eruit. De bloedsomloop op gang brengen. Het is een zachte lentedag. Deze sauna heeft, als één van de weinigen hier, de mogelijkheid, om op een binnenplaatsje buiten te zitten. We hebben de kachel tot extreem hoge temperaturen opgepept. Met de berkentak de bloedsomloop gestimuleerd. Zitten nu in de open lucht, om af te koelen. Noodzakelijk na alle hitte. We drinken er een kopje chay (thee) bij.

Plotseling voel ik iets op mijn blote navel vallen. Ik zie een grote bruine kwak zitten. Kijk omhoog en zie de boosdoener wegvliegen. Een grote zwarte kraai. Als ik mijn vrouw op mijn navel wijs, moet ze lachen. Ze kust me: “Heel veel mensen zijn nu jaloers op jou”. Ik vraag: “Waarom?”

“Je krijgt binnenkort een veel geld”.

“Eindelijk”, denk ik, “dat werd hoog tijd.”.

“Je moet eens weten hoeveel mannen ieder morgen hun auto langslopen op zoek naar een grote vogelpoep. Dat betekent namelijk, dat ze heel veel geld krijgen”.

Natuurlijk relativeer ik de boodschap. Was zorgvuldig mijn navel uit. We duiken weer in de hitte. Zitten de middag rustig uit. Gaan naar huis. Geen vogel meer gezien.

Toch laat het me niet helemaal los. Gisteren was de trekking van de Staatsloterij in Nederland. Ik speel mee. Controleer de uitslagen nooit. Het gewonnen bedrag wordt automatisch bijgeschreven. Dit keer klap ik de laptop open. Start mijn bankrekening. Gewonnen prijs: € 7,50. Terwijl ik € 13,00 heb betaald! Schijt aan die vogel!