0031 (0) 6 12 4000 40 info@cunerus.nl

 

We worstelen ons uit een overvolle metro. Het is spitsuur en dat is te merken. Een mensenmassa beweegt zich langzaam naar de roltrappen. Vanuit de volle breedte gaat het stapvoets de trechter in. De Rus gedraagt zich voorbeeldig: Baboesjka’s met een stok krijgen de ruimte. Moeders met kinderen krijgen voorrang. Rustig aan alsof men alle tijd heeft. Eenmaal boven springt de hitte me tegemoet. Het is eind april en in Sint Petersburg heersen voor die tijd ongewone temperaturen. Het is er 20 graden boven nul. Mijn vrouw vertelt, dat ze zich foto’s van de 1e mei herinnert, waarop Russen in bontjassen in de sneeuw de dag van de arbeid vieren. Dit jaar dus niet. Je ziet de mensen worstelen met vraag, welke kleding trek ik aan. Er lopen mensen met sjaals en jassen, maar er zijn er ook die al een vlot zomerjurkje dragen. Verwarring alom.

Op weg naar ons huis komen we langs een klein terrein waar wat marktkraampjes staan. Vaak geïmproviseerd: twee steunen en daaroverheen een paar planken, met daarop de koopwaar. Ik ruik een indringende lucht. Ik kan niet goed plaatsen waar die vandaan komt, maar het wordt me al snel duidelijk. In één van de kraampjes liggen grote hoeveelheden vis. Nu ruikt vis als ze uit het water is altijd, maar deze vis verspreid een heftige geur. Niet te omschrijven: iets tussen stopverf en rotte vis in.

“Heerlijk”, zegt mijn vrouw, “Sveta komt straks, dan eten we gebakken vis.” Ze koopt een kilo, die ik mag dragen, maar het stelt me in staat de tas zover mogelijk van me af te houden. De vis heet: Korushka (smelt). Ieder jaar rond deze tijd is deze vissoort in de Neva en de Finse golf aan het kuitschieten. Ze zijn dan makkelijk met netten te vangen. Het is daarom, dat de Sint Petersburgse vissers grote hoeveelheden van deze vis binnenbrengen. Na drie a vier weken is het afgelopen. Voor de Russen symboliseert het de afloop van de winter. Het ruiken van de vis is al voldoende om een flinke portie te kopen en te bakken. En dan smullen.

Onze flat is als de banja (Russische sauna). De stadsverwarming anticipeert slecht op de ongebruikelijk hoge temperaturen en zo is het binnen 35 graden. Alle ramen en deuren open en de ventilator aan. Het hele huis ruikt inmiddels naar de vissen, die mijn vrouw aan het schoonmaken is. Sveta is inmiddels gearriveerd en samen verheugen ze zich op een vorstelijke maaltijd. De fles wodka gaat open en ik hoop dat dat me helpt de vis lekker te vinden. Na twee glazen wordt de vislucht minder. Maar verdwijnen doet ie niet. Als de vis eenmaal gebakken wordt verdwijnt de lucht snel. Het begint zelfs aangenaam te ruiken.

De tafel is feestelijk gedekt. De maaltijd is klaar. Een heerlijke salade. Gestoofde pompoen en vis. Voorzichtig met de vis er zitten graten in. Ik roep: Tsjoe tsjoe (een klein beetje), maar mijn bord wordt vol geschept. De smaak van de vis is aangenaam. Ik kan niet spreken voor een lekkernij, maar het is goed te doen. Met de graten weet ik inmiddels ook wel raad. De meeste vis in Rusland bevat graten, die haal je er dus gewoon uit.

Ik blijf stoeien met de smaak van de gebakken vis en met hoe ze ruiken als ze verkocht worden. Dat maakt, dat ik de helft van mijn vissen laat liggen. Ik neem nog maar een wodka en troost me met de gedachte, dat het maar één keer per jaar visseizoen is in Sint Peterburg  en dat duurt hooguit vier weken.