0031 (0) 6 12 4000 40 info@cunerus.nl

 

Het is chaos in de stad. Medio november. Het heeft gisteren en vanochtend continu gesneeuwd. Nu zijn de Russen in het algemeen bijzonder goed voorbereid op sneeuw. Bij het minste risico op sneeuwoverlast rukken de hulptroepen uit. Die vegen in hoog tempo allereerst de straten en daarna de trottoirs schoon. Weg overlast: vrije doorgang.

Hoe anders is deze realiteit. Trolleybussen rijden niet. Het verkeer rijdt over één baan. Door de fourwheeldrives platgereden. Op de voetpaden lopen mensen op een rijtje achter elkaar in een soort langlauf spoor. Het is midden op de dag. De sneeuw ligt meer dan een halve meter hoog. Er is geen doorkomen aan.

We zijn op weg naar een belangrijke afspraak. Toen we vanmorgen opstonden zagen we het al: overal sneeuw. We weten de metro te bereiken. Die rijdt altijd. In het centrum van Sint Petersburg stappen we uit. Personeel van de metro heeft de trappen buiten en het voetpad eromheen schoongeveegd. Maar dan begint het gedoe. We lopen achter elkaar, talloze mensen op weg naar hun werk, over een smal pad te midden van hopen sneeuw. Bij tegenliggers stagneert het soms.

We zijn ook nog gewaarschuwd voor vallende ijspegels, soms een meter lang, met een flinke doorsnede. Als je zo’n ijspunt op je hoofd krijgt, overleef je dat niet. Er zijn al mensen omgekomen, waaronder een baby die in haar kinderwagen door zo’n projectiel werd getroffen. Ik zie de pegels aan de dakranden hangen. Hoe dit gevaar te ontwijken? Er is maar één spoor. Dat leidt onder de pegels door. Het is Russisch gokken. Als er één valt bid ik, dat hij niet op mij valt. En zo denkt iedereen.

Op Nevski Prospekt, de drukste verkeersader van de stad, heerst chaos. Het autoverkeer, normaal 2x vier rijen dik met soms snelheden tot 90 km per uur, rijdt langzaam. Bussen, auto’s, kleine vrachtwagens, allemaal in een lange rij. Het museumplein, voor de Hermitage, lijkt een wintersportgebied. Mensen lopen er met ski’s. Op het plein wordt gelanglauft. Mijn vrouw reageert direct.  Ze is zelf een fanatiek langlaufster. Dit heeft ze nog nooit meegemaakt. Als er in Sint Petersburg op het museumplein geskied wordt, dan behoor je als burgemeester van deze stad je ontslag te nemen.

Russische steden hebben ieder jaar omstreeks eind oktober een enorme sneeuwruimploeg paraat. De stad mag even stilliggen. De economie draait door. Het leven gaat verder. Al in de Sovjet tijd zorgde het stadsbestuur ervoor, dat bij ernstige sneeuwval het openbare leven zo snel mogelijk weer op gang kwam. En dat de stad er weer toonbaar uitzag. Het museumplein was daarvan een symbool. Het is de entree naar de Hermitage, het stadscentrum. Altijd als  eerste schoon: een prestige zaak.

Wat blijkt. Vorig jaar sneeuwde het in Sint Petersburg pas serieus op het einde van december. Men ging er stilletjes vanuit, dat het dit jaar niet veel anders zou zijn.  Men heeft gegokt. Het geld voor november, dat bedoeld is voor de opruimploegen is voortijdig opgemaakt. Waar het gebleven is? Men fluistert over dure vakantiebestemmingen en snoepreizen.

Terwijl duizenden Oezbeken in Sint persburg klaar staan om sneeuw te ruimen, is het geld ervoor volledig verbruikt. We moeten dus wachten tot december voordat er weer geld beschikbaar komt. Het stadsbestuur heeft desondanks wat welgemeende adviezen gegeven. Op de televisie roept men de inwoners op om zelf hun voetpad en hun straat schoon te maken. En, oh ja, hoe om te gaan met het gevaar voor ijspegels? Voortdurend opletten en vooral omhoog kijken.

En zo lopen mensen op Nevski Prospekt niet alleen als ganzen achter elkaar, ze kijken ook nog eens allemaal omhoog.