0031 (0) 6 12 4000 40 info@cunerus.nl

 

25 december. Overal ligt sneeuw. Een witte Kerst? Nee. Het leven hier gaat gewoon door. Mensen wringen zich in de metro. Stappen in minibusjes of in trams. Op weg naar hun werk of juist er vandaan. Het is een dag als alle andere. Oudjaarsavond nadert. Dat is soms te horen aan vuurwerk, dat ruim van tevoren wordt afgestoken. We bewegen ons in de Russische Federatie. Hier viert men de Orthodoxe kerst. In januari. Men heeft de Russen nooit kunnen overtuigen, dat het kindeke Jezus zo’n twee weken eerder werd geboren in Bethlehems stal. Het gevolg is, dat de 25e december hier een dag is als alle anderen.

Mijn vrouw en ik zijn dit wel gewend. Als we tijdens de Kerst in Nederland zijn, doen we mee. Met een kerstboom en overal lichtjes. Hier loop ik vier dagen later een kerstboom  te zoeken, die in onze huiskamer moet passen. De prijs van een kerstboom is Westers. Voor minder dan tien euro in roebels, koop je alleen maar naaldenverliezers. Ik zie een boom die me bevalt. Ik start de onderhandelingen. Ik heb een prijs in mijn hoofd . Meer wil ik niet betalen dit jaar voor de kerstboom. We komen er niet uit. En ik loop weg in de hoop, dat de verkoper alsnog overstag gaat. Dat gebeurt niet, en ik voel me een beetje belachelijk. Goed, ok, dit is handelen. Binnen een paar honderd meter is er weer een plek waar ze kerstbomen verkopen.

Op deze plaats verlopen de onderhandelingen vlotter. Ik koop een prachtige boom voor een prijs, waar ik tevreden mee ben. De naalden zitten goed vast. De boom straalt uit, dat hij nog een tijdje meegaat. Dat moet ook, want mijn vrouw houdt de kerstboom altijd tot einde januari.

Eenmaal op de flat met de boom stellen we vast, dat de boom te groot is. Dat is al snel het geval, want de boom komt in een emmer water op een tafeltje. Ik pak een zaag en ik ontdoe de boom van zijn top. Nu past hij wel. Mijn vrouw slaat aan het versieren. Na een uur staat er een volledig aangeklede kerstboom, met ballen, engelen, Delftsblauwe figuurtjes en lampjes. Nu is het Kerst. Ook in Rusland.

Het ruikt heerlijk in huis naar  dennen en hars. Tijdens het oudjaarsfeest doet de boom gezellig mee. De Russen gaan nu een vakantie periode tegemoet van zo’n acht dagen. Tot  en met de Russische Kerst. Mijn vrouw vertelt, dat de meeste Russen zich in die periode kapot vervelen. Er is weinig te doen. Ze hebben het geld niet, voor een vakantie naar een warm land. Het gevolg is, dat ze  acht dagen aan een stuk eten en drinken. Daarna roept de werkplicht weer. Je kunt je voorstellen hoe energiek men zich dan aan de arbeid zet.

En dan op 8 januari is er de Russische Kerst. Het is stil op straat en mensen gaan naar de kathedralen. Voor de thuisblijvers is er een televisieregistratie van de eredienst in de Grote Kathedraal van Moskou, waar ook de Russische regeringsleider zich van zijn religieuze kant laat zien. Hij moet wel.

Wij gaan naar een uit hout opgetrokken kerkje bij ons in de buurt. Het is er overvol. Prachtige zang klinkt ons tegemoet. Kaarslicht geeft het binnen een intieme sfeer. De iconen zijn opgepoetst. Toch nog Kerstmis bedenk ik me. En terwijl ik sta weg te dromen trekt mijn jeugd aan mij voorbij.  Een half uurtje verder trekt mijn vrouw me aan mijn jas. We gaan weer. Genoeg religie voor vandaag. Ook dat is Rusland. Je neemt de religie niet als maaltijd, maar met af en toe een hapje. Dan blijft het smaken.