0031 (0) 6 12 4000 40 info@cunerus.nl

troika

Op het podium schaars geklede dames en heren. Ze geven een show waar de vonken vanaf vliegen. Ik waan me in de Moulin Rouge in Parijs. De werkelijkheid is, dat ik met mijn vrouw aan een tafel zit in restaurant Troika, het oudste restaurant van Sint Petersburg. Hier serveert men Russisch eten: borsj (rode bietensoep), haringsalade en nog veel meer. De wodka erbij is van uitstekende kwaliteit. We zijn uitgenodigd door de eigenaresse van dit restaurant. Mijn vrouw is een goede vriendin van haar en ik ben inmiddels meer dan welkom. Marina Waldemarovna is haar naam Zij is de dochter van de oprichter van dit restaurant. In 1916 werd dit neoklassieke pand gebouwd. Het overleefde de tweede wereldoorlog en in 1978 vestigde de vader van Marina hier restaurant Troika.

Tot 1989 was het een exclusief trefpunt voor de communistische partijbonzen. Ze deden zich tegoed aan drank en eten en genoten bovendien van de mondaine shows. Erotiek was schaars in die tijd. Om toch in een behoefte te voorzien, gebeurde het achter gesloten deuren. De partij beschermde zich goed. Het karakter van exclusiviteit moest behouden blijven. In die periode werden hoge buitenlandse gasten hier naartoe uitgenodigd. Staatshoofden, Consul Generaals, de creatieve elite, bekende sterren. Het restaurant had een grote naam en faam in de wereld. Het was voor de gewone burger vrijwel onmogelijk om hier binnen te komen. Juist die geslotenheid versterkte de magie van deze plek. Iedereen kende de naam: Troika.

Tegenwoordig is het een verzameling van bedrijven. Het restaurant met zijn shows vormt de spil.  Er is een keuken met bakkerij, die niet alleen voor het restaurant bakt, maar ook voor de verkoop. Van hieruit is ook het cateringbedrijf actief. Er is een café gedeelte waar men uitkijkt op Zagorodny prospekt. Vrijwel alle producten die men serveert komen van de eigen boerderij. Voor de shows is er een kostuum makerij. Hier worden alle kostuums vervaardigd, die in de loop der jaren in de shows gedragen zijn. Als je het treft kun je beneden in de garderobe zelf kostuums proberen en er foto’s van maken. Een immens bedrijf dus, onder leiding van onze vriendin.

Ik heb altijd al een tsaar willen zijn. Een wandeling naar de garderobe geeft mij die mogelijkheid. Naast de jassen hangen vandaag de tsarenkostuums. Mijn vrouw wordt gekleed als een tsarina en ik krijg de kleding van een tsaar omgehangen. Er worden foto’s gemaakt en even waan ik mij de heerser van het grote Rusland. Maar ik laat het idee snel los, als ik bedenk hoe het met de laatste tsaar Nicolaas II en zijn gezin is afgelopen: vermoord door de Bolsjewieken in Jekaterinenburg. Nee, laat mij dan maar gewoon de Nederlander zijn die, getrouwd met een Russische vrouw, nog steeds op een visum reizend, indrukken opdoet in de Russische federatie. Hier moet je niet teveel macht willen.

Intussen zijn wij terug aan een tafel en de show “goes on”. Dans, ballet en zang van een hoog niveau. We genieten. Tegenwoordig is iedereen hier welkom. Het tijdperk van de partijbonzen is voorbij. Mensen geven hier feesten. Vieren hier hun huwelijk. Na de shows is er life muziek met bekende zangers en wordt er gedanst. Als ik erbij stilsta  hoeveel historie hier heeft plaatsgevonden. Welke andere tijden hier waren. Dan word ik stil. Terwijl de show in volle hevigheid speelt, besef ik dat geschiedenis langzaam oplost. Tijd houdt de boel in beweging. Verandering is goed, maar het heden bestaat niet zonder het verleden. En het is goed om daar af en toe bij stil te staan. In deze sfeer droom ik weg naar andere tijden.